dinsdag 31 december 2013

Oudjaarsdag en ontslagdag...


Aangezien ik een moment over heb, toch even een update over de artsenvisite en de aansluitende artsenronde. Zoals ik verwacht had mag ik naar huis, omdat langer hier blijven geen meerwaarde heeft. Mijn lever lijkt stabiel te blijven en zal met de tijd moeten herstellen. Zoals ik al eerder noemde zal ik komende 6 maanden hier nog last van kunnen hebben, en dus ook voorzichtig moeten zijn met wat ik doe. Mijn maag is hetzelfde verhaal, en heeft ook tijd nodig om te herstellen. Ook hier kunnen ze in het ziekenhuis niets aan doen, dus geen reden om te blijven. Dan rest nog mijn longen. Afgelopen week is mijn longfunctie ook stabiel gebleven, en op acceptabele waarde. Ik voel me dan nog wel niet ontzettend goed qua longen, maar dit kan ook deels te maken hebben met mijn conditie die een flinke knauw gekregen heeft afgelopen weken. Ik ga dus naar huis om daar lekker verder te herstellen. Eigenlijk moest ik over 2 weken een controleafspraak maken, maar over 4 weken stond er nog een afspraak, en die mag ik laten staan. Mocht het eerder niet lekker gaan kan ik uiteraard altijd eerder contact opnemen voor een eerdere controle.

Wat vermoedelijk een week opname zou zijn, werden er 6. Wat begon met maagklachten, breidde zich uit naar maag, lever, darmen en longen. Na veel teleurstellende, maar daarna ook steeds weer hoopvolle berichten.. Mag ik vandaag weer naar huis. Ik ben opgelucht en blij, maar stiekem is het ook spannend hoe het thuis weer zal gaan. Niet meer dagelijkse controle van de leverwaarden, niet meer dagelijks een vinger aan de pols.. Maar toch heb ik er weer zin in! Het vertrouwen in mijn lichaam zal met de tijd terug moeten komen, maar ik weet dat ik niet alleen zal staan. Ik heb een lieve vriend, een lieve moeder en heel veel meelevende en behulpzame mensen om me heen, die me bij zullen staan. Niet alleen in 2013, maar ook als het nieuwe jaar begint.  

Gewoonlijk zijn jullie van mij een uitgebreid jaarverslag gewend. Dit jaar ga ik dit niet doen. De lezers van mijn site en blog weten wat er afgelopen jaar is voorgevallen, zowel in positieve als in negatieve zin. Het hoogtepunt van het jaar was, zoals jullie inmiddels weten, dat ik een relatie kreeg met Erik. Mijn leven veranderde hierdoor in positieve zin, en ik ben nog steeds erg dankbaar en gelukkig dat Erik in mijn leven is. Wat 2014 ons brengen gaat, weet niemand. Ik wens jullie in elk geval allemaal een Gezond, Voorspoedig en Gezegend 2014 toe! Fijne jaarwisseling en tot volgend jaar!

Marianne

maandag 30 december 2013

Een slangetje minder, weer een stapje de goede richting in...


Afgelopen weekend was het “testweekend” of ik op gewicht zou blijven zonder sondevoeding, maar met drinkvoeding. Vanmorgen kwam de dietiste, en bespraken we hoe het ging. Afgelopen weekend heb ik bijzonder goed kunnen eten. (lees bijna normaal). Ik moet wel oppassen dat ik niet alles in een keer pak, maar het een beetje verspreid over de dag. Ook de drinkvoeding bezorgde geen pijn in mijn maag, slechts af en toe wat lichte kramp. Mijn gewicht was keurig stabiel gebleven, en dus had ik al hoop. Natuurlijk moet ik in mijn achterhoofd houden dat ik thuis meer ga bewegen, en ook meer ga verbranden. Maar, zo bespraken we, ik kan ook nog een extra flesje erbij proberen als dit nodig blijkt te zijn. De verlossende woorden kwamen dan ook aan het eind van het gesprek: “Wat mij betreft mag de sonde er dus uit, en ga ik drinkvoeding voor thuis voor je regelen”.

 Hoe het komt dat ik nu stabiel blijf met veel tussendoortjes, normaal eten EN drinkvoeding, en ik normaal aan kwam met wat ik nu eet ZONDER drinkvoeding? Puur door alle infecties. Ook al gaat het qua klachten wat beter, mijn lever zal nog een tijd nodig hebben om helemaal te herstellen. Verder zullen ook maag en longen nog meer energie vragen dan eerst, en dat is ook de reden dat ik voorlopig de drinkvoeding blijf gebruiken. Mocht mijn gewicht gaan stijgen, mag ik langzaam proberen af te bouwen, maar tot die tijd blijven we de extra drankjes drinken om de extra energie te kunnen geven aan mijn lichaam.

Na de diëtiste kwam de zaalarts binnen, die haar akkoord gaf voor het eruit halen van de sonde. Wat een heerlijk gevoel is dat! Hoewel ik de sonde hard nodig had toen ik hem kreeg, ben ik toch wel erg blij dat ik hem nu niet meer nodig heb. De drinkvoeding voor thuis is geregeld, en ik kan weer “normaal” eten zonder obstakels.  Vanmiddag heb ik longfunctie geblazen, en deze was hetzelfde als vorige week. Wel waren de waarden van mijn kleine luchtwegen vooruit gegaan, wat ook verklaart waarom ik me nu wat beter voel dan vorige week. Morgen ochtend is er artsenoverleg en aansluitend de artsenronde. Dan hoor ik of ik naar huis mag, of dat ze toch willen dat ik hier blijf. Spannend dus!

Morgen zal er waarschijnlijk geen blog komen, dus wil ik jullie allemaal een goede jaarwisseling en een Voorspoedig 2014 wensen! Tot volgend jaar!

Groetjes Marianne

zaterdag 28 december 2013

Veel kleine stapjes, is samen ook 1 grote...


Afgelopen dagen is er eigenlijk weinig bijzonders gebeurd. Met de kerst heb ik beide dagen bezoek gehad, en hebben we het hier in het ziekenhuis gezellig gemaakt. Mijn eetlust komt steeds een beetje verder terug, en daardoor blijf ik ook steeds wat in gewicht aankomen, wat eigenlijk al niet meer hoeft. Ik besloot daarom vrijdag naar een consult met de diëtiste te vragen. Mijn eigen diëtiste was er niet, dus heeft de verpleging telefonisch contact gehad met een andere diëtiste. De kans is groot dat ik dinsdag met ontslag mag, en dan ben ik natuurlijk heel graag zonder sondevoeding, en over op de drinkvoeding. Ik had daarom een schema gemaakt met wat ik weg zou kunnen krijgen, en daarvan zelf de voedingswaarden (calorieën) berekend. Met 2 flesjes drinkvoeding als aanvulling daarop, zou ik de hoeveelheid calorieën die nodig zijn volgens de dietiste, moeten halen. Na overleg met de dienstdoende diëtiste, ging deze akkoord. De sondevoeding in de nacht werd stop gezet, en 2 flesjes drinkvoeding per dag werden aangevraagd. Wel blijft de sonde voor de zekerheid nog even tot maandag zitten. Mocht mijn maag de drinkvoeding toch niet verdragen, dan hoeft de sonde niet opnieuw ingebracht te worden. Tot nu toe red ik het echter om 2 flesjes drinkvoeding naast mijn gewone voeding te nemen. Zou het dan toch nog lukken om voor ik naar huis ga van de sondevoeding af te gaan?

Verder lijk ik de laatste dagen toch wat verder op te knappen. Ik hoest weer meer (het zit niet meer zo extreem vast) en ik kan langzaam qua conditie weer wat opbouwen. Snel opknappen lijkt er deze opname niet bij te zijn, maar iedere stap vooruit ben ik blij mee. De prednison word vanaf nu heel erg langzaam (nog langzamer dan anders) afgebouwd. Mijn lever lijkt ook steeds verder te herstellen qua waarden. Al zei de arts als wel dat ik nog minimaal half jaar last kan houden van de klachten van de leverontsteking, en we ook erg voorzichtig moeten zijn omdat de lever nog niet veel kan hebben. Zo moet ik uitkijken met pittig eten (in verband met het aanmaken van gal), en is alcohol verboden. Eigenlijk alleen maar positieve berichten dus. Maandag longfunctie, dinsdag overleg van de artsen, en dan hoor ik dinsdag of ik voor de jaarwisseling naar huis mag..

Fijn weekend allemaal. Mocht de nieuwe blog pas na de jaarwisseling komen, wens ik jullie alvast allemaal een goede jaarwisseling toe!

Groetjes Marianne

dinsdag 24 december 2013

Een weekje erbij...

Even een korte blog om de uitslag van het groot overleg en de artsenvisite met jullie te delen. Gisteren had ik een longfunctie onderzoek in de Bodybox. Mijn longfunctie bleek weer iets gestegen, en de puf die ik bij het onderzoek had, had veel resultaat. Waarschijnlijk werkt de antibiotica dusdanig op mijn lichaam dat ik er kortademig van word (luchtwegen “verkrampen”) en zijn de klachten grotendeels van de antibiotica. Het plan van mijn arts was daarom in eerste instantie om naar huis te gaan, en over 2 weken een controle afspraak in te plannen. Echter, nadat hij gehoord had dat ik nog best veel verschijnselen heb van infectie, besloten we gezamenlijk toch  nog een week door te zetten. Feit is dat we niet weten of het meerwaarde heeft, maar we moeten ook goed luisteren naar mijn lichaam. Op dit moment zitten we in een erg lastige situatie waarbij we een afweging moeten maken tussen longen en lever. Verder gaan we de prednison nog langzamer dan normaal afbouwen. Dit zal dus een hele tijd in beslag gaan nemen, maar is waarschijnlijk voor mijn lichaam beter. Komende week gaan we door met de 2 antibiotica via infuus, ik krijg een pufje erbij tegen de overgevoeligheid van de antibiotica, en ik ga intensief trainen met de fysio om mijn conditie proberen wat op te krikken. Een erg lastige opgave met de hevige vermoeidheid die ik al had, en die erger is geworden door de leverontsteking. Volgende week dinsdag kijken we verder, en wat het plan dan word. Voor nu betekent het de kerst in het ziekenhuis, en in ieder geval nog een weekje doorbikkelen om te proberen nog wat verder op te knappen.

Via deze weg wil ik iedereen Goede Kerstdagen toewensen. Mocht er deze week geen blog meer volgen, valt er gewoon weinig te vertellen. Volgende week dinsdag hoop ik in ieder geval weer verslag te doen over de uitslagen van het grote overleg wat dan weer plaatsvindt.

Groetjes Marianne

zaterdag 21 december 2013

Nieuwe update


Nog even een kort berichtje voor het weekend. Begin van de week zat alles wat tegen,en was ik ontzettend beroerd. Ondertussen zijn mijn darmen weer op gang gebracht, mijn leverwaarden weer wat aan het zakken en komt mijn eetlust heel langzaam, stapje voor stapje terug. Ik eet nog steeds te weinig, maar wel meer dan eerst. Reden te meer voor de dietiste om mijn sondevoeding lager te doseren, en daar ben ik blij om, want ieder stapje naar beneden, is een stapje dichter bij de sonde eruit halen. Hoewel ik de sonde niet meer in mijn keel voel bungelen, irriteert mijn neus wel flink, en loop ik hele dagen te niesen en snotteren. Verder is het natuurlijk lastig dat ik niet gewoon kan drinken uit een glas, maar aangewezen ben op rietjes. Het zou veel praktischer zijn als ik gewoon lekker uit een beker kon drinken, en zonder omwegen een hap van mijn lepel kon nemen ;-)

 

Mijn lever blijft een beetje een verhaal apart. Hij reageert erg gevoelig op medicijn veranderingen, en kan maar weinig hebben lijkt het. De antibiotica die deze week gestopt is, of de medicijnen die deze week gestopt zijn, waren vermoedelijk de oorzaak van het opnieuw stijgen van mijn leverwaarden. Nu ze weer dalen is het de vraag wat ze gaan doen met de medicijnen die stopten, want eigenlijk kan ik daar niet zonder.

 

Verder heb je natuurlijk nog mijn longen. Begin van de week was mijn longfunctie gezakt. Nu gelukkig weer wat gestegen. Zoals gewoonlijk blijft er wel een “maar” kant aan mijn verhaal. Mijn hartslag is gestegen, ik ben kortademiger en mijn slijm zit vaster. Verder heb ik regelmatig zweetbuien en het dan weer ijskoud, en een (zoals de artsen het noemden) algeheel gevoel van malaise. Er word nu gedacht dat ik overgevoelig reageer op de antibiotica die ik nu krijg, waardoor ik zo beroerd word. Maandag krijg ik daarom extra longfunctie testen, om te kijken of dit inderdaad het geval is. Mogelijk moet er worden gezocht naar een andere antibiotica (alsof de keus onbeperkt is ;-) ) zodat ik wel lekker op ga knappen. Belangrijk daarbij is ook dat de antibiotica niet te “zwaar moet vallen” voor mijn lever. Want daar zit per antibiotica ook nog verschil in.

 

Ik weet dus nog niet zo heel veel meer over hoe het allemaal gaat verlopen. Dit zal ook afhangen van de testen maandag en over hoe alle zaken zich ontwikkelen. Ik ga er dus vanuit dat ik de kerst hier verblijf, dan kan het niet tegenvallen ook. Voor nu is het denk ook beter als ik de kerst gewoon in het ziekenhuis verblijf. Ik ben behoorlijk verzwakt laatste weken, en heb nog een flinke weg te gaan voordat ik weer “de oude” ben. Maar iedere stap vooruit is er geen achteruit, maar een stukje verder naar “beter”.

 

Groetjes Marianne

dinsdag 17 december 2013

Teleurstellende berichten


Afgelopen weekend kreeg ik naast alle klachten die ik al had, ook nog darmklachten. Veel darmkramp, weinig stoelgang.. Kortom, verdenking van een DIOS (darmverstopping). Gelukkig bleek gisteren met een echo dat nog niet alles dicht zit, maar dat ik wel heel erg vol zit. Ik mag dus extra laxeren nu, en ze hopen dat ik me dan snel qua darmen beter voel. Verder moest ik gisteren longfunctie blazen, en deze was wat gezakt in plaats van gestegen. Vandaag met groot overleg is beslist dat ik over ga op een andere antibiotica. Erg onzekere situatie nu, want normaal is de enige antibiotica waar ik op reageer, degene die ik nu had. Vanaf vanmiddag ben ik echter over op de antibiotica die (normaal) niets doet bij mij. Onzekerheid bij de artsen en mij of het iets gaat doen, maar 1 ding is zeker.. De antibiotica die ik nu heb, doet niets. Als laatste bleek gisteren ook nog eens dat mijn leverwaarden weer flink stijgen. Deze stijging zette vandaag weer door. Geen goed teken, en ook een reden om weer alerter te gaan zijn op mijn leverwaarden. Het medicijn wat ik vorige week weer mocht gaan slikken, moet ik dus weer stoppen.

Na een weekend met veel pijn, misselijkheid en andere vervelende klachten, dus een onzekere uitslag na het grote overleg. Vrijdag mag ik opnieuw longfunctie blazen, en beslissen ze of ze met de nieuwe antibiotica doorgaan (in verband met dat ik normaal hier niet op reageer, wat sneller dan normaal) of dat we toch een ongewone combinatie van verschillende antibiotica moeten gaan proberen. En verder? Hopen dat de leverwaarden weer dalen, en er nu eindelijk eens een keer een dag komt, dat ik mag zeggen: “Het gaat wat beter”. En of ik met de Kerst thuis ben? Het word een steeds grotere vraag.

Groetjes Marianne

donderdag 12 december 2013

Onder controle... Of niet?

 
Ondertussen zijn we een paar dagen verder. De antibiotica is opgebouwd, de allergie is onder controle (op de jeuk en uitslag na dan…). De sondevoeding is opgebouwd naar de hoeveelheid die ik nodig heb om  bij te voeden, en mijn maag verdraagt het tot nu toe goed. Tot nu toe heb ik de hele dag sondevoeding gehad, maar vanaf vandaag gaan ze naar de nachten toe. Op dit moment heb ik overdag geen trek meer in eten (en dit had ik toch al niet), als ik de sondevoeding alleen in de nacht krijg, hopen we dat de trek wel terug komt. Misschien helpt de prednison daar ook wel voor. Dan nog hopen dat mijn maag ook verdraagt wat ik eet natuurlijk.

Of ik spijt heb van de sondevoeding? Soms wel (vooral als de sonde irriteert), maar wat is het fijn om even niet te denken aan wat ik MOET eten, maar alleen te eten wat lukt. Natuurlijk ben je die sonde na 1 minuut al zat, en wil je dan weer gewoon eten, maar ik weet ook hoeveel pijn ik daarbij had, en dat het echt niet lukte. Nu de sondevoeding naar de nacht gaat, hoop ik dat ik langzaam weer meer kan gaan eten. Er zit geen druk achter aangezien ik gewoon bij gevoed word in de nacht. Daarbij is het wel even spannend hoe mijn maag reageert als de sondevoeding sneller loopt (dubbel zo snel) en ook hoe mijn maag reageert als ik weer probeer te eten overdag.. Nu eet ik zulke kleine hoeveelheden dat ik niet zo veel last van mijn maag heb. Hopelijk gaat dit ook goed als ik weer wat meer ga eten.

Wat op het moment nog het lastigste te regelen valt zijn mijn suikers. Allereerst door de prednison, maar daarnaast natuurlijk ook door de sondevoeding. We waren al druk aan het instellen op beide, maar nu de sondevoeding naar de nacht gaat, wijzigt er natuurlijk weer wat… Maar even kijken hoe goed dit gaat, en wat het met de suikers doet.

Als jullie voor het weekend niets meer horen, maak je dan niet ongerust. Waarschijnlijk is er dan gewoon weinig nieuws, en horen jullie na het weekend weer meer.

Groetjes Marianne

 

 

maandag 9 december 2013

Oeps...


Afgelopen weekend werd het al duidelijk.. De eis van de dietiste om 3 flesjes drinkvoeding leeg te drinken op een dag, ging ik niet halen. Bij iedere slok protesteerde mijn maag, en werd ik misselijk en kreeg maagpijn. Door de hoeveelheid drinkvoeding was ik de hele dag door misselijk, en had ik enorme maagpijn. Hierdoor ging ik weer minder eten, en uiteindelijk besloot ik het bij de net haalbare 2 flesjes te houden, en iets minder te eten dan anders (dit lukte niet anders).

Vanmiddag moest ik allereerst longfunctie blazen. Ik roep al vanaf vorige week dat ik het vermoeden van een longinfectie heb, maar vrijdag nog, zei de zaalarts dat de kweek niets bijzonders liet zien, en mijn bloed was goed (ontstekingswaarden). Maar, aangezien die waarden bij mij nooit wat zeggen, was ik er niet zo gerust op. Vanmiddag bleek dat mijn gevoel (helaas) juist was.. Ik blies 9% minder qua longfunctie. Vanmorgen had ik al aan de zaalarts aangegeven dat ik een infectie heb, en ze wilde de longfunctie afwachten. Na de longfunctie was het snel beslist.. Een telefoontje van zaalarts naar longarts.. Een bezoekje van de zaalarts aan mijn bed… En daar kwam het antwoord “we hebben besloten weer een infuuskuur te starten om je longinfectie te behandelen”. Ondertussen was de dietiste ook geweest, en die had ook bij de zaalarts aangeklopt.. Dus volgde de 2e zin: “en zoals de dietiste ook al met je besproken had, hebben we ook besloten om te starten met sondevoeding, omdat je niet genoeg energie binnenkrijgt om alle infecties aan te kunnen”.

 Nu had de diëtiste het over een darmsonde aanbrengen, en zelf was ik hier niet heel blij mee. Enerzijds wel natuurlijk. Mijn maag zou ontlast worden, en mijn darmen zouden de nodige voedingsstoffen binnengepompt krijgen.. MAAR!! Het moest door middel van een scopie ingebracht worden.. En dat was nu net waar ik niet blij mee was.. Gelukkig kwam de zaalarts met een 2e optie: “we weten dat de kans bestaat dat je maag de sondevoeding niet aan kan, maar wat vind je van het idee om toch eerst op een rustig tempo een maagsonde te proberen? Mocht het niet werken kunnen we daarna altijd de scopie afdeling nog inschakelen om een andere sonde aan te leggen… “

En zo gebeurde het… Mijn middag zag er uiteindelijk als volgt uit: longfunctie, diëtiste, zaalarts met de beslissing, verpleging die na verschillende pogingen de sonde inbracht (waarbij ik zelf ook een paar pogingen deed, maar uiteindelijk was een dikkere sonde nodig), CF-verpleegkundige die mijn PAC aanprikte… Toch iets anders dan een rustige maandag, of niet?

Vanavond alvast begonnen met de ene antibiotica, morgenochtend begin ik met de antibiotica waar ik allergisch voor ben. Vanavond krijg ik hier alvast prednison en medicijnen tegen de allergie voor. Morgen ochtend groot overleg, en daarna hoop ik bij de artsenronde meer te horen.

Tot morgen!

zaterdag 7 december 2013

Geringe eetlust blijft, drinkvoeding of sondevoeding?

Net voor het weekend nog even een nieuwe update. De echo waar dinsdag over gesproken werd, bleek een vergissing. Mijn arts had even over het hoofd gezien dat ik begin deze opname een echo had gehad, dus werd de echo geannuleerd, en hoefde deze geen plaats te vinden. Ondertussen zijn de leverwaarden weer wat verder gedaald, en word nagedacht over het wel of niet herstarten van medicijnen. Men is er van overtuigd dat de leverontsteking veroorzaakt werd door een combinatie van 2 medicijnen, die ik vorige week gestopt ben. Hoe ze dit gaan oplossen is nog niet bekend. Komend weekend hoef ik in elk geval even geen bloed te prikken (pauze voor mijn ellebogen, die alle kleuren van de regenboog hebben, en steeds moeilijker te prikken zijn).

 Afgelopen week, kwam ook de dietiste nog langs. Kort gezegd had ik 2 opties.. Drinkvoeding (3 flesjes per dag, proteine verrijkt) of sondevoeding. Bij die laatste optie had ik 2 mogelijkheden. In de maag leggen, of in de dunne darm.. (omdat ik last heb van mijn maag, zou je op de laatste manier dus de maag ontlasten, en alleen blijven eten wat ik eet). Natuurlijk ga ik niet gelijk voor de sondevoeding kiezen. Dat is wel de makkelijkste keuze, maar zeker niet de fijnste denk. Alhoewel… Ik ben ondertussen een paar dagen begonnen met de drinkvoeding. Van de paar smaken die er maar waren, vielen qua zoetheid en voorkeur al een aantal smaken af. Bleven 2 smaken over.. Donderdag moest ik er 1 leegdrinken, vrijdag 2, en vandaag 3… Dit om mijn maag er aan te laten wennen, want die protesteert overal tegen.. Vanaf het moment dat ik met de drinkvoeding begon, heb ik continue heftige maagpijn (eerst hele dag lichte maagpijn en bij maaltijden heftige maagpijn), en is de misselijkheid (die net wat minder leek te worden) weer in alle hevigheid terug. Dit zorgt er voor dat ik toch erg aan het twijfelen ben, wat het beste voor mijn maag is. Sondevoeding (tot in de darm) of toch maar doorbikkelen met drinkvoeding.. Mijn gewicht trekt zich nergens iets van aan.. Die blijft dalen…  en dalen… en dalen…

 Ik heb tot maandag de tijd.. Lukt het niet om de 3 flesjes drinkvoeding te blijven drinken met mijn maagpijn, dan word het sondevoeding.. Nu maar heel hard hopen dat mijn maag het accepteert… EN dat ik nog de zelfde hoeveelheid als eerst kan blijven eten…

 Wat betreft mijn longen lijk ik meer te gaan hoesten, en lijkt het ook moeilijker om slijm op te hoesten. Zou ik dan toch nog een longinfectie krijgen ook? Maandag weer een longfunctie.. Ik ben benieuwd!

Wordt vervolgd dus…

 

dinsdag 3 december 2013

Leverontsteking en maagontsteking....


Vandaag was het weer tijd voor het wekelijkse overleg, en de doktersronde daarna. Gisteren mocht ik longfunctie blazen, welke gelukkig stabiel gebleven was. Ondanks het stoppen van de 2 onderhoudsantibiotica vorige week. Hopelijk blijft dit zo. Vandaag was ik nogal onzeker over wat ze zouden gaan zeggen. Vanaf het weekend stijgen de leverwaarden gelukkig niet meer, maar is er een langzame daling te zien. Nog lang niet de waarde die ik moet bereiken, om weer “normale” leverwaarden te hebben, maar wel weer dalende in plaats van stijgende lijn. Verder ben ik zaterdag toch gestart met de antibiotica voor mijn maag. Ik heb navraag laten doen naar de bijwerkingen, maar blijkbaar is die niet zo snel als bij de antibiotica die ik vorige week moest stoppen. Helaas is mijn eetlust nog niet beter, en de klachten van mijn maag ook niet. Vandaag was het dus ook de vraag wat de artsen gingen zeggen.


De conclusie van de artsen is dat ik een leverontsteking EN een maagontsteking heb. De maagontsteking word aangepakt door de antibiotica, de leverontsteking zal met de tijd moeten bijtrekken. Daarom moet ik komende week ook nog in het ziekenhuis blijven. Omdat ik de laatste dagen steeds steken in mijn bovenbuik heb (niet de maagstreek, maar waar mijn lever en milt zitten) krijg ik deze week nog een echo van de bovenbuik om het even te controleren. Komende week staat in het teken van afwachten. Afwachten of en hoe snel de leverwaarden dalen, of mijn maagklachten verminderen en of mijn eetlust verbetert. Dit laatste kan beter maar zo snel mogelijk gebeuren, want de diëtiste zit me op de hielen met sondevoeding of drinkvoeding. Niet echt mijn favorieten. Maar ja.. Met al die kilootjes eraf, en die miniminimale eetlust, snap ik haar visie ook wel. En als de leverwaarden weer helemaal op de waarden zijn die normaal voor mij zijn, dan is het even de vraag of we weer starten met de medicijnen die vorige week gestopt zijn. Genoeg vragen dus nog, maar het tij lijkt zich langzaam te keren…


En voor de rest geld alleen maar meer het spreekwoord.. : “Geduld is een schone zaak”…


Groetjes Marianne