dinsdag 25 oktober 2011

Waardevolle Tip!!

Ondertussen is het alweer eind oktober en begint het weer steeds vroeger donker, en later licht te worden. De winterjas is weer uit de kast en een enkele keer kan je zelfs al wanten aan. Hoewel ik de zomer geweldig vind, heeft ook deze tijd wel weer wat.

Vorige keer vroeg ik om tips tegen de onrust, die het afbouwen van de prednison met zich meebrengt. Ik ben begonnen met de valeriaan slikken. Dit hielp echter niet of nauwelijks, en ik lag nog even lang wakker. Vervolgens reageerde er iemand op mijn blog, en deze had het over extra zout nemen. Prednison houd namelijk zout vast. Als je de prednison dus af gaat bouwen, krijg je meer zout behoefte.. De eerste keer dat ik het probeerde, werkte het maar even. Maar na een paar dagen heb ik het idee dat het begint te werken. Voordat ik naar bed ga neem ik een beker Cup-a-soup en een zakje chips. Als ik ’s nachts wakker word (wat vannacht niet eens is gebeurd!) en ik niet meer in slaap kan komen, pak ik wat LU- crackertjes. Ik merk in alle opzichten dat die langere nachten me goed doen.

Morgen heb ik de laatste tablet van mijn antibioticakuur. Ik hoest nog steeds ontzettend, en ik ben heel snel buiten adem. Wel is de productiviteit van het hoesten afgenomen, hoewel dit niet perse een goed teken hoeft te zijn (het kan ook vast zitten). Donderdag begin ik weer met mijn maand antibiotica vernevelen, dus ik kijk het nog heel even aan. Mocht het nog niet beter worden met dat vernevelen, dan moet ik toch het ziekenhuis maar contacten.

Ondertussen probeer ik iedere dag wat leuke dingetjes te doen, maar ook wat inspannende dingen (conditie proberen te behouden). Want wat ik heb opgebouwd, wil ik niet graag kwijt!

Groetjes Marianne

woensdag 19 oktober 2011

Onrust

Ondertussen ben ik alweer een week bezig met de antibioticakuur. Helaas lijken de tabletten nog niet erg hun werk te doen. Ik hoest nog steeds flink, moet zelfs veel meer moeite doen om het slijm los te krijgen, en ik ben beperkter in mijn energie. Hierdoor kan ik minder dingen doen, en breng ik mijn dag op het moment weer grotendeels op de bank door. Niet echt ontwikkelingen waar ik blij mee ben, maar ja.. Hopelijk veranderd dit nog.

Het is ook niet erg in mijn voordeel, dat ik bijwerkingen heb van het afbouwen van de prednison. Eerst dacht ik dat het door het warme weer kwam, dan slaap ik wel vaker slecht. Maar ondertussen is het flink koud buiten, en ik slaap nog steeds erg beroerd. Toen ik terug ging kijken, bleek dat ik dit heb sinds ik met de prednison wat omlaag ben gegaan. Vooral ’s nachts ben ik hierdoor erg onrustig, maar ook overdag heb ik wel eens zulke buien. Ik heb dan een apart gevoel in mijn benen (soort jeuken) waardoor ik moet bewegen en niet stil kan zitten of liggen. Lang in 1 houding liggen of zitten kan ik dan dus ook niet, en slapen word zo erg lastig. Ook afgelopen nacht ben ik pas weer om 3u in slaap gevallen, en heb ik een magere 6 uur geslapen. Ergens ook wel logisch dat je dan moe bent toch?

Ik heb al enkele tips gekregen van wat mensen, maar misschien dat iemand die mijn site leest, nog andere, heldere idee├źn heeft, wat ik tegen die onrust kan doen. Want hoe leuk een boek ook kan zijn, als je het telkens ’s nachts moet lezen, is het zo leuk niet meer. Het is ronduit frustrerend als je heel moe bent, maar niet in slaap kunt komen, of alleen korte rukjes maakt. Dus kom maar op met die tips;-)

Afgelopen woensdag heb ik weer een longbloedinkje gehad. Omdat ik nog maar net een dag bezig was met de kuur heb ik het even aangekeken, gelukkig is de bloeding nog niet terug gekomen. Ik maak de kuur nog af, om hem alle kans te geven om aan te slaan. Vlak na het stoppen van deze kuur, mag ik weer met antibiotica gaan vernevelen (dan is mijn stopmaand weer voorbij). Misschien dat dit nog positief effect heeft. Maar anders zie ik het er wel van komen, dat een opname onvermijdelijk is.. En dat is iets, waar ik liever nog even niet aan denk.

Afgelopen tijd heb ik een nieuwe taak erbij gekregen. Ik ben tot juffrouw gebombardeerd. Nu mijn moeder met haar opleiding bezig is, moeten er regelmatig opdrachten die ze moest oefenen nagekeken worden. Dit heb ik op me genomen, en vind ik nog best leuk om te doen ook! Je kan er lekker bij zitten, en het kost niet te veel energie! Precies wat ik op dit moment nodig heb. Verder probeer ik wel wat dingen te ondernemen steeds hoor! Want als je steeds op de bank zit, ga je alleen maar harder achteruit. Maar dat ik minder (veel minder) kan dan 2 weken terug, dat is mij wel duidelijk. Ik heb meer, en langere rustpauzes nodig..

Afgelopen maandag is mijn broer weer terug gekomen uit Engeland. Hij was daarheen uitgezonden voor zijn werk, en is daar 5 weken geweest. Maandag kwam hij gelijk even langs, gezellig! Voor mijn schoonzusje ook wel fijn dat hij er weer is!

Ik geloof dat ik zo alles wel weer verteld heb. Vanmiddag komen ze mijn PAC doorspuiten, en ga ik nog heel even een boek bij de bieb halen, die ik had gereserveerd. Kan ik weer lezen, hopelijk dit keer overdag..!!

Groetjes Marianne

dinsdag 11 oktober 2011

Een kuurtje

Ondertussen zijn we alweer bijna 2 weken verder, na mijn laatste blog. Ik had steeds niet zoveel zin om een blog te schrijven. De laatste week ben ik weer steeds meer gaan hoesten, slaap ik ’s nachts weer erg beroerd, omdat ik vaak wakker lig van het hoesten, en zijn mijn suikers erg omhoog geschoten. Zelfs na het flink ophogen van mijn basaal (hoeveelheid insuline die ik gedurende de hele dag krijg toegediend) heb ik nog hoge suikers.

Omdat ik me steeds beroerder ging voelen, heb ik gisteren het ziekenhuis een mail gestuurd. Ik begin nu weer met een oraal kuurtje, in de hoop dat deze voldoende aanslaat, om een intraveneuze kuur te voorkomen. Het is natuurlijk ook niet gek dat ik een kuur nodig heb. Zo’n beetje half Nederland loopt te snotteren. Zelf ben ik een tijdje terug verkouden geweest, en ik heb het idee dat er nu ook weer iets zit te rommelen. Maar goed.. Hopelijk gaan we nu op naar beter, want al die slapeloze nachten, daar knap je ook niet van op!

Gisteren was het weer tijd voor de halfjaarlijkse tandartscontrole. Ik zag hier wel wat tegenop, want mijn verstandskiezen zijn behoorlijk aan het doorkomen. 2 weken terug had ik een verdoofd gevoel in mijn wang, maar dit bleek door het doorkomen van 1 van mijn verstandskiezen te komen. De tandarts vermoedt dat ik niet genoeg ruimte in mijn mond heb, en dat ze in de toekomst wel getrokken moeten worden. Gelukkig wacht hij het nog even af. Als ze namelijk nog iets verder doorkomen, kan hij het zelf doen, en hoef ik niet naar de kaakchirurg toe. Verder had ik geen gaatjes, en was alles goed, dus mag ik over een half jaar terug komen. Mits ik klachten ga krijgen natuurlijk, maar daar gaan we maar even niet van uit.

Verder houd ik me nu maar wat rustig, en heb ik niet echt fut om veel te ondernemen. Hopelijk voel ik me snel beter, en kan ik mijn activiteiten weer oppakken. Voor nu houden we het maar bij bankhangen, en wat kleine dingetjes ondernemen.

Groetjes