vrijdag 30 september 2011

De tijd van het jaar...

Het is de tijd van het jaar weer.. De tijd van de spinnen. Je komt ze overal tegen. Grote en kleine, dikke en dunne.. In allerlei kleuren, en op alle plaatsen. Als je door de brandgang fietst, moet je webben ontwijken – beter gezegd, de spinnen daarin… Als je in de tuin gaat zitten, moet je eerst kijken of er geen gezelschap op je stoel zit, en als je onverwachts als eerste de voordeur uitstapt, moet je kijken of je niet toevallig een spinnetje hapt. Niets voor mij.. Het zullen vast nuttige beestjes zijn, maar ik houd niet zo van ze, en ben altijd blij als ik weer zonder spinhappen de brandgang door ben.

Afgelopen week ben ik gestopt met de pijnmedicatie. Ik gebruik nu alleen nog 4x per dag paracetamol. Hoewel ik wel iets meer pijn heb, is het uit te houden zolang ik mijn paracetamol maar op tijd neem. Ook mijn AZLI maand is weer voorbij, dus mag ik weer een maandje 2x per dag vernevelen ipv 5x per dag. Dat is altijd wel lekker.

Verder geniet ik volop van het zomerse weertje. ’s Morgens probeer ik de dingen in huis te doen, en ’s middags ga ik de tuin in. Omdat ik niet stil kan zitten zonder wat te doen, gaat er altijd wel iets mee. Een puzzelboekje, een leesboek, iets om te maken of wat dan ook. Afgelopen week heb ik het hondje afgemaakt waar ik het van de week al over had. Ik zal een foto in het fotoboek zetten! Vanmorgen heb ik haakwol gekocht, om eens te kijken of dat wat voor me is. Gehaakte dingetjes kan je namelijk ook leuk gebruiken bij het scrappen of om iets wat je genaaid hebt te versieren.

Zoals je merkt breiden de mogelijkheden zich uit. Steeds wat erbij, en heel veel afwisseling. Het fotoboek wat ik vorige week gemaakt heb voor een collega van mijn moeder, is deze week besteld, dus nu is het afwachten hoe het resultaat is.

Wat wel vervelend is, is dat ik de laatste week heel vervelend slaap. Ik val ’s avonds in slaap, en word rond een uur of 3 wakker. Daarna kan ik niet meer in slaap komen en lig ik maar te draaien en te draaien. Tegen de ochtend val ik dan weer in slaap, om een paar uur later weer wakker te worden. Vaak rust je hiervan niet voldoende uit, en begin ik de dag al moe. Hopelijk veranderd dit binnenkort. Eerst was het door het hoesten dat ik niet goed sliep. Mogelijk is het nu door het warmere weer. En als ik dan ’s nachts toch alleen maar lig te draaien, kan ik net zo goed een boek pakken en gaan lezen! Haha..

Groetjes en tot in oktober;-)

maandag 26 september 2011

:)

Het is alweer een heel tijdje geleden dat ik wat heb laten horen. Maar ja, ik heb ook niet zoveel te vertellen. Eigenlijk gaat het wel lekker met me. Qua energie dan. Ik lijk wat meer te kunnen, en onderneem dingen die ik afgelopen tijd niet kon. Ook doe ik meer kleine dingen op een dag. Natuurlijk kan ik nog niet alles, maar wat ik kan maakt me al heel blij. Het is gewoon al zoveel meer dan een jaar terug!

Het enige nadelige puntje is dat ik nog steeds ontzettend hoest. Na die verkoudheid wil dat maar niet minderen, en op het moment lijkt het dat ik steeds voller ga zitten. De pijnmedicatie blijft op 1 per dag hangen (met daarnaast 4x 1000mg paracetamol), maar ik heb het idee dat ik er bijna mee kan stoppen. Met dit hevige hoesten wil ik dat niet te snel doen, want ja.. Als je daarna weer extra veel pijn krijg, ben je terug bij af..

Ik heb trouwens een nieuwe hobby ontdekt! Naast scrappen, borduren etc.. ben ik nu ook aan het naaien. Pas heb ik 2 hele leuke boeken gekocht, waarin wel heel erg leuke knuffelbeertjes, en andere leuke dingetjes stonden. Ik ben toen eens gaan proberen, en ondertussen heb ik bijna een hondje af. (zodra die af is, volgt er een foto). Ook ben ik met stoffen hartjes bezig, en stiekem denk ik soms al aan andere dingen om te naaien.

Kortom, genoeg leuke dingen… Af en toe krijg ik ook vragen of ik iets wil doen/maken voor mensen. Zo heb ik pas een fotoboek gemaakt voor een collega van mijn moeder, en heb ik kaarten ontworpen voor kennissen. Erg leuk allemaal!

Als laatste wil ik even zeggen dat ik enorm veel respect heb voor mijn moeder. Vanwege rugklachten kan ze haar huidige werk niet blijven doen, en heeft ze besloten zich om te scholen. Dit gaat ze naast haar werk doen, dus daar is heel wat moed en energie voor nodig! Maar ik weet zeker dat ze het goed af gaat ronden! Ik ben trots op haar!

Groetjes en tot de volgende blog!

zaterdag 17 september 2011

Daar ben ik weer...

Het is alweer even geleden dat ik wat heb laten horen. Natuurlijk zijn er wel wat dingen te vertellen, maar telkens had ik of geen tijd, of geen zin om mijn blog bij te werken. Laat ik beginnen bij de laatste keer dat ik een blogje plaatste. Deze ging over mijn bezoekje in het ziekenhuis. Toen ik het stukje later terug las, zag ik dat ik nog wat was vergeten te vertellen.

Ik wil namelijk al heel lang de prednison afbouwen. Ik gebruik dat nu al jaren, en het staat erom bekend dat het op de lange termijn niet zulke leuke bijwerkingen heeft, zoals botontkalking en allerlei andere rarigheid. Toen ik met de prednison startte kon ik niet zonder, en toen ze het ooit eens stopten, ging het helemaal niet goed. Mijn arts stond er echter ook wel achter dat ik het probeerde af te bouwen, en dus werd er een plan opgesteld. Eerder waren er andere medicijnen die ik op of afbouwde. Aangezien je met meerdere handelingen niet ziet wat het effect is, geeft mijn arts de voorkeur aan 1 ding tegelijk. En nu was de prednison dus aan de beurt. Ik gebruik al jaren de dosering van 5mg per dag. Nu mag ik om de dag 5mg, en de andere dag 2,5mg gebruiken. Over 2 maanden moest ik terug komen, en dan kijken we hoe dat gaat. Gaat dat goed, gaan we waarschijnlijk weer een stapje terug. Het zal even duren, maar hopelijk kom ik dan toch van die prednison af!

Vorige week zaterdag stond het Dolfinarium ingepland. Al een tijdje terug kreeg ik een brief dat er een middag in het Dolfinarium zou zijn. Deze was bedoeld voor iedereen die het afgelopen jaar een wens in vervulling had laten komen, via Stichting Doe Een Wens. Er was echter ook de mogelijkheid om kaartjes te krijgen, zodat je later zelf een keer naar het dolfinarium kon, met het hele gezin. Omdat de middag net voor de bruiloft van mijn broer was, besloten we mijn energie te sparen, en kregen we dus vrijkaartjes opgestuurd. Afgelopen zaterdag was het zover. Het was heerlijk weer, en er werden leuke shows gegeven. Wat me opviel was dat het zo goed geregeld was voor de mindervalide mensen (rolstoelen, en mensen die slecht ter been waren). Bij shows waren er speciale plekken, zodat je samen met de rest van het gezin toch alles kon zien. Lang niet overal is dat zo goed geregeld, maar hier dus wel! Al met al hadden we een geslaagde dag.

Donderdag ben ik een tijdje naar mijn vriendin geweest. Nadat we wat gedronken hadden, hebben we wat leuke foto’s gemaakt. Omdat zelf rijden te intensief zou worden in combinatie met het bezoekje, werd ik door mijn moeder gebracht, en na het eten weer thuis afgezet door de ouders van mijn vriendin. Het was lang geleden dat ik naar een vriendin ben geweest. In verband met mijn energie was het steeds beter dat vriendinnen naar mij toe kwamen. Nu kon ik eindelijk eens een keer naar mijn vriendin. De rolstoel ging dan wel mee (het park waar we foto’s maakten was een stukje lopen), maar we hebben een geweldige middag gehad! En daar doe je het voor toch?

Verder word mijn week gevuld met het werken aan mijn cursus, hobby’s, af en toe wat kleine klusjes in huis, en zo vaak mogelijk wat proberen te bewegen. Dit bestaat vooral uit wandelingetjes naar de bibliotheek, brievenbus etc. Sinds gisteren ben ik ook over op 1x per dag pijnmedicatie, en daarnaast 4x per dag paracetamol. Eens kijken of dit gaat. Mijn verkoudheid is op zijn retour, maar helaas hoest ik me drie keer in de rondte. Vannacht heb ik weer 3 uur wakker gelegen om te hoesten. Telkens als ik ging liggen begon ik weer. Ik hoop dat dit niet te lang aanhoud, want het is best wel slopend. Ik heb het idee dat het te maken heeft met de verkoudheid, maar helemaal zeker weten doe je het nooit. Maar even aankijken hoe het zich ontwikkeld.

Ik geloof dat ik jullie zo wel weer een eind heb bijgepraat. Tot de volgende keer;-)

Groetjes

donderdag 8 september 2011

Een positieve ziekenhuiscontrole

Vanmiddag mocht ik voor controle naar het ziekenhuis. Mijn longfunctie was wat verbeterd (al is ‘tie tussentijds waarschijnlijk wat beter geweest, en nu wat minder omdat ik nogal verkouden ben), en de arts was zeer tevreden. Het bloed ophoesten vond hij niet verontrustend, pas als het meer dan een half kopje was, moet ik bellen.

Hij was blij dat ik qua conditie en kunnen ook vorderingen maak. Hij benadrukte ook, erg blij te zijn dat ik vergeleken bij vorig jaar, toen ik voor het eerst bij hem kwam, zoveel vooruit gegaan was. Kwam ik toen in de rolstoel, nu loop ik. Gebruikte ik toen de traplift, nu loop ik de trap op. Ook loop ik weer wat verder, en pak ik af en toe de elektrische fiets. Ik ben nog niet op het punt waar ik zijn moet, maar vergeleken bij vorig jaar ben ik echt heel goed vooruit gegaan. De rolstoel gebruik ik alleen nog op de echt lange afstanden.

Wel heb ik een paar pillen gekregen voor een schimmelinfectie, waar ik vorige week al voor bij de huisarts geweest was. De huisarts gaf hiervoor zalf, maar mijn eigen arts gaf er de voorkeur aan om met wat pillen de kern ook aan te pakken, en het via het bloed te doen. Hopelijk ben ik hier dan ook snel van af!

De pijnmedicatie ben ik nog niet van af, maar ik mag rustig doorgaan hoe ik nu bezig ben met afbouwen. Telkens als het mogelijk is, minder ik wat met de pijnmedicatie, en de paracetamol gebruik ik voorlopig er nog naast. Morgen ga ik weer naar de fysiotherapeut. De laatste tijd is mijn houding (schouders en rug) nogal verkeerd waardoor ik er veel last van heb. Hiervoor ben ik een tijdje getaped, en daardoor ging het beter. Morgen mag ik terug, om te kijken of het nodig is nog een keer te tapen. Waarschijnlijk ben ik door de pijn nog meer een onnatuurlijke houding aan gaan nemen, dan ik normaal al had. Hopelijk wen ik door het tapen weer aan een rechtere houding, en krijg ik minder last van mijn schouders/rug.

Positief nieuws dus dit keer! Een tevreden arts… Wat wil je nog meer?

Groetjes

woensdag 7 september 2011

Weer heel wat te vertellen...

Donderdag kwam de nieuwe leverancier van de gemeente, om mijn rolstoel om te ruilen. De nieuwe stoel heeft een diepere zitting, een lagere rugleuning, hij is lichter, en heeft verstelbare armleuningen. Bij het testen leek hij precies goed voor me, maar toen we er een stukje mee weg gingen, bleek dat de zitting té diep was. Ik hang in deze stoel half achterover, waardoor ik een ongezonde houding heb. Toen ze dinsdag dus belden hoe de ruil beviel, heb ik dat gelijk aangekaard, en zeiden ze dat er nog contact opgenomen zou worden. Dinsdag ben ik niet meer gebeld, maar dat komt vast nog wel!

Vorige week mocht mijn elektrische fiets ook voor een onderhoudsbeurt. In de tijd dat mijn fiets daar was, kreeg ik een leenfiets mee (ook elektrisch;)) zodat ik gewoon zelf de fiets kon brengen en halen. De afstand was namelijk net te ver (voor mij) om te lopen. Aan het eind van de dag heb ik de fietsen weer omgewisseld, en nu kan ik weer genieten van mijn eigen fiets.

Afgelopen week leek ik wat meer energie te hebben dan voorheen. Ik kon wat meer, en daar heb ik dan gelijk ook maar gebruik van gemaakt. Zowel fietsen als stukjes lopen werden wat vaker ingepland, en ik ben zelfs op de fiets naar de AH geweest, wat al lang geleden was. Helaas kreeg ik het weekend wel een terugslag in energie. Daardoor heb ik veel geslapen. Maandag ging het ook nog niet erg lekker. Vorige week had ik al 2x een kloddertje bloed opgehoest, en van maandag op dinsdag nacht was het weer raak. Het stopte gelukkig wel vanzelf, maar het was wel meer dan vorige week. Omdat ik donderdag toch naar het ziekenhuis moet voor controle, heb ik besloten het even aan te kijken. Mocht het terug komen neem ik contact op, en anders overleg ik donderdag.

Al een tijdje ben ik flink aan het hoesten. Ondertussen ben ik ook flink verkouden geworden, en mijn weerstand is dus ook niet alles meer. Met veel fruit eten en de nodige rust (maar ook weer beweging) hoop ik dat ik door de verkoudheid heen kom, zonder dat dit een infectie word. Nu ik verkouden ben, merk ik gelijk dat alles veel meer moeite kost, en omdat ook de vermoeidheid wat meer is, doen we het maar rustig aan. Een nadeel is wel, dat ik door het hoesten de afgelopen week al regelmatig een paar uur wakker geweest ben ’s nachts. Af en toe zit er een goede nacht tussen, maar echt uitrusten doe je ook niet.

Met mijn cursus ga ik wel steeds wat verder. Ondertussen heb ik 2 lessen ingestuurd, waarvan al 1 beoordeeld. Hiervoor had ik een 8. De 3e les ben ik mee bezig. Ik vind het leuk om te doen, al zijn er wel een aantal dingen die ik al wist. Maar aangezien we nog maar aan het begin van de cursus zitten, zal het vast allemaal nog wel ingewikkelder worden.

Morgen dus naar het ziekenhuis voor controle. Ik ben benieuwd of alles goed is, en wat de arts zegt van het herhaaldelijk wat bloed ophoesten. Hopelijk kan ik daarna gewoon lekker weer naar huis. Ik laat het wel even weten;-)

Groetjes